Wednesday, June 25, 2008

یادداشت های بین راهی (3) – به سمت امارات

یکی از مشکلات من در ارتباطات اجتماعی فراموش کردن اسم افراد است! این مسئله فقط به آشنایی هایی که سال ها از عمرشان می گذرد محدود نمی شود، بلکه کاملا ممکن است یک نفر خودش را به من معرفی کند و بعد، من اسم طرف مقابل را در حین معرفی کردن خودم فراموش کنم! تا جایی که فهمیدم این مسئله به اسامی خارجی مربوط می شود. مثلا در مورد همین آقایی که در هواپیما پهلوی من نشسته می دانم که در گوگل و در پروژه گوگل ریدر برنامه نویسی می کند، بعد از این که به دوبی رسید با پرواز بعد به هند می رود و سبزی خوار است، اما یادم رفت که اسمش چه بود! بدی قضیه این جاست که ده ساعت بعد از آشنایی مان و بعد از این که ایشان 4 ساعت خوابید و بیدار شد با من را با اسم صدا کرد. تا حالا در مورد کارهایی که می کنیم کلی صحبت کرده ایم.

اما از پرواز بگویم. طبق معمول حسابی ما را در فرودگاه گشتند. مراحل اضافی امنیتی سفر که گزارش خروج است را هم انجام دامد. جالبیش این بود که شماره ای که بر روی پاسپورتم نوشته بودند با شماره ای که در کامپیوترشان به من اختصاص داده شده بود یکی نبود! این بود که من یک ساعت برای این کار علاف شدم. اما خوب چون زود رفته بودم وقت داشتم. علیرغم دفعه های گذشته، وقتی من را از صف جدا می کردند که حسابی بگردند ناراحت نشدم و اتفاقا کلی هم شاد بودم. کسی که ابن کار را می کرد یکی سیاه پوست قوی هیکل بامزه بود. وقتی در حین گشتن کفشم را گذاشت بالای لپ تاپم یک داد اساسی کشیدم سرش! (این هم از حفظ عزت اسلامی مون!) و اما هواپیمایی امارات جزء بهترین هواپیمایی های دنیا است. شنیده ام که چند سالی هم اول بوده است. ضمن این که غذایش هم گوشت حلال است. من تا حالا فکر کنم 4 تا فیلم از مونیتورم نگاه کرده ام! الان در داخل هواپیما هستم و نیم ساعت دیگر به دوبی می رسیم. هر وقت که وقت شد این نوشته را آپ لود می کنم :) هنوز ویزای دوبی ندارم. هتل گرفته ام و می خواهم در فرودگاه تقاضای ویزا برای یک روز بکنم.

در ضمن این آقایی که ردیف جلوی من دو صندلی آن ورتر نشسته و من تا حالا فقط از پشت موهای ژولیده اش را می دیدم الان وقتی برگشت فهمیدم شهرام صولتی است! دقیقا ردیف جلو دو تا صندلی به سمت راست.

پ.ن: ویزای دوبی را در فرودگاه در عرض 10 دقیقه گرفتم. هزینه اش در حدود صد دلار شد.

3 comments:

mostafa said...

نوید جان سفر خوش بگذره ... امیدوارم تو کشور ما! بتونی کمال حال را بکنی

در مورد اون پست دانشگاه زنجان هم بگم که به نظر من موضوع واقعاً تناقض داره

شاد باشی

کامران said...

آقا بسیار عالی. این سبک نگارشت و تعهدی که به خوانندگان داری خیلی خوبه. کاش بقیه نویسندگان عالم وبلاگی هم همین شکلی مرتب می نوشتن. ایران خوش بگذره.

اروس said...

موفق باشید!‌امیدوارم سفر خوش بگذره!‌راستی هواپیکایی امارات یه سیستم skywards داره که می تونین در فرودگاه دوبی فعالش کنین.